1. --- spoiler ---
    tanrı, yarattığı zaman çok mutludur, insanın da onu taklit etmesini ister, böylece yaratıcı insan, tanrı'ya daha yakındır.
    --- spoiler ---

    satırlarında ana fikrinin gizli olduğu usta yazar gogol'un bitirilememiş romanıdır.
  2. gogol tarafından yazılmış, dünya klasikleri arasında yer alan bir romandır.

    ---spoiler---

    işte bu adam böyle ahlakça düşkün, mendebur, pinti biriydi. böyle bir halin varlığı mümkün mü diyeceksiniz; herşey olabilir, insan denilen yaratıkta her türlü kötü alışkanlık, kötü huylar bulunur. hayatın bütün zevkleri içinde yaşayan bir delikanlı, ihtiyarlığında göreceği şeyleri düşününce tüyleri ürperir. her yaşta, o yaşın tatlı zevklerini tadarak yaşayınız, insanlık hislerini küçümsemeyiniz, çünkü o tatlı zamanlar bir daha ele geçmez, geri gelmez. ihtiyarlık sert ve merhametsizdir; hiçbir şeyi geri vermez, hiçbir şeyin tekrar yapılmasına izin vermez. mezar ondan daha merhametlidir, çünkü orada; “burada bir adam gömülüdür” kitabesi okunabilir; fakat, insanlık hislerinden uzak ihtiyarlığın donmuş, asık simasında hiçbir şey okunmaz.

    --- spoiler ---
  3. alkım yayınlarından çıkan baskısının, yazıları çok küçüktür. bu durum, kitabı okurken insanı yormaktadır.
    (bkz: şikayetim var)
  4. romanda geçen şu pasaj'ı bahse değer bulmuşumdur hep.

    --- spoiler ---

    akıllı, bilgili kimse, insanlara, art niyetsiz dikkatli bir göz atar; onların bütün ahlak ve karakterlerini inceler, en gizli noktalarını meydana çıkarır. insanda her şey çabuk değişir; onda, müthiş bir kurt hayrete değer bir süratle gelişir, bütün yaşam kaynaklarını emer, kurutur ve bu kurt, bazen güçlü bir tutku biçimini ve bazen de bir eğilim şeklini alır. bu nedenle, soylu bir ömür sürmek için dünyaya gelen bir insan, bayağı hareketlerde büyüklük ve kutsallık bulacağını sanarak asıl kutsal görevini unutur. insani tutkular, deniz kenarındaki kum taneleri gibi sayısızdır; hiçbiri diğerine benzemez. bunların adileri olsun, iyileri olsun, önce insanın esiri olurlar; fakat, çok az zamanda da onu, zorbaca pençelerinde ezerler.
    karakterinde en soylu duyguları geliştirebilen insanlara ne mutlu! böylelerinin mutluluğu artar, her an genişler ve daima ruhunun sonsuz semalarına daha derin olarak girer. fakat, bazı hisler de vardır ki, bunları seçmek insanın elinde değildir; çünkü bunlar onunla birlikte doğarlar ve onun da bunlardan vazgeçmeye asla gücü yetmez. o, yüksek bir irade ürünüdür ve ölünceye kadar insanın ruhundan ayrılmaz.
    --- spoiler ---

ölü canlar hakkında bilgi verin