nojoke

  • şeker abi (606)
  • 955
  • 0
  • 0
  • 0
  • 7 ay önce

isa özer taranoglu

istanbul tıp fakültesi iç hastalıkları asistan doktorlarından biri;

hala öyle;
hatırlamak , unutmak tekrar hatırlamak. onun burada olmamasından değil, ağladığımızdan da değil, olmamasından da değil, ağlamaktan hiç değil, olmamaktan korktuğumuzdan değil, olmamaktan değil, ağlamaktan değil, hatırlamaktan değil , susmaktan dişlerini sıkmaktan değil. umursamıyor davranmaktan değil, onu öylece huzurlu görmekten değil, gözüme bişey kaçtı demekten de değil, yalnız kalmaktan değil, ölmeye kısmanmaktan da değil.

"izlanda'ya gittim gezdim oralar şöyleydi, karlar böyleydi, insanlar öyleydi, hayat öyle böyleydi" dedi . umursamamaktan çok daha ağır gelen terketmektir. yalnız kalmak da değil , bilememek de değil.

bulamadım da o da değil. özlüyom ya. o da değil. öfke dedim değil, özleştirdim o değil, yalnızlığımızdan dedim ,değil.

efkarıma dedim dağıl. o bile değil.

bir sebebi olmadan ,bir sonuca varmadan, bir sebepten, düz, düpedüz bir mantıkta anlarsın sanma.

ben azcık düşündüm, gözlerim şişti, daha düşünmemiş kadarlar kadar aynı sürede seneye vur, aya vuramazsın, ölüme doğru bul, hayattan çıkamazsın.

sebebimin , olmayan mantığımın, hala varolmamın mantıksızlığının, sessiz kalmamın ses çıkaran yaramaz çocuğu, çocuğumun adı, adımın hikayesi.

her adımın, adının hikayesini duymuş,görmüş bilmişi ;

değil diyemeyebilirim.

çünkü öyle naif öyle fani ,

ben ,ben , biz ben , bizler, bizzare

devamını okuyayım »
03.09.2009 22:47