takyon

  • şekerpare (674)
  • 713
  • 1
  • 0
  • 0
  • 3 hafta önce

eski sevgilinin hediyesini kullanmak

atamadim, kullaniyorum; kullanmasam da bir kosede kalsin dedim, atamadim. insan, yillarini paylastigi sevgilisini "eski" de olsa silip atamiyor. son ayriliktan bir bucuk yil sonra, simdi ona asik degilim, hatta ona cok kizgin ve kirginim. ama yine de hayatinin bir donemine bu kadar yerlesmis bir insani ya da ondan kalanlari nasil silip atabilir ki insan? ben silip atmadim, belki de atamadim. kolay degil, bir zamanlar gercekten sevdiysen.

sanki o hediyeyi atarsan hayatinin o donemi elinden alinacakmis gibi gelir. dediğim gibi, bunun o kisiye hala asik olup olmamakla alakasi yok benim icin. yeni sevgiliye ragmen saklanir o hediyeler. saklanan eski sevgiliye duyulan sevgi degil, eski sevgiliye duyulmus olan sevginin izleridir ve o izler sadece beni ilgilendirir. cunku o izleri memnuniyetle tasiyan sadece benim.

iliskiler sona erse bile guzeldir. hayat uzerinde duse kalka ilerledigimiz bir yol ise en azindan yol kenari manzarasi iyi olmali. yolun kenarlari cesit cesit deneyimlerle, sevinclerle, huzunlerle kavusmalar ve ayriliklarla zenginlesmeli. bu nedenle ayrilik gibi cok can acitan deneyimleri bile kötü olarak nitelendiremedim ben. hepsine hayatimi zenginlestiren deneyimler gozuyle baktim ve sonunda hicbirine lanet etmedim. kiminden kalan bir t-shirt eskimeye yuz tutsa bile dolabimdaki yerinden olmaz, kiminin beni ne kadar sevdigini anlattigi mektuplari bir digerinin hediye ettigi kitaplarin arasinda zamanin testine tabi tutulur ve ben atamam bazi hediyeleri. yasadiklarima ve bana haksizlik olur bu.

devamını okuyayım »
22.11.2014 01:39