şükela:  tümü | bugün
  • nedendir bilmem ama çok az ilişki sulh ve tatlılık içinde bitiyor. ayrılıklar hep temiz olmak zorunda mıdır? "hayatımdan çık!" "yazma istemiyorum." oysa yaşarken bu değildi!? böyle değildi? ne oluyor da böylesi dert oluyorsunuz sözde size aşık olan insana? veyahut siz nasıl oluyor da aşık olduğunuz insanı dert haline getirebiliyorsunuz? tatlı ayrılık diye birşey var mıdır bilemiyorum, sanırım ayrılığın hakkı verilmeden tam olarak bitemiyor. özellikle vurgulanmış "sus, yazma, hayatımdan çık"gibi ağır sözler olmazsa olmazlar arasına giriyor.
    soruyorum size; hep böyle temiz olmak zorunda mı bu ayrılık?
  • insanların düzgün olmamasındandır.
  • ben her zaman düzgün bitmesi taraftarı olan biriydim.. biz de her ayrıldığımızı kendine dikkat et hasta olmalarla bitirirdik..
    sonra yeniden barisirdik..
    yalama yapan ayrılığa dayanamiyorumlardan sonra ciddi bir bitiş kararı alan karşı tarafın söylediği ağır sözlere dayanamadım..
    neden diye sordum, neden böyle bitiyor? çünkü iyilikle bitiremiyormus.. açık kapı bırakmış oluyormuşuz.. böyle yaparsa bir daha ne o ne de ben nasılsın diye meraklanip aramazmisiz..

    ulan onca yıl emek vermişiz vicdansız, insan gibi konuş işte.. ben mi sana geliyorum özledim diye, hem kendin git, sonra kendin gel, sonunda da böyle güzellikle olmuyor diye hakaret et, kır, dök, böyle bitmeden bitmiyor diye yakın..

    senin insanlığına tüküreyim..
    öyle bitti işte.. yediğiniz hakaretle kalıyorsunuz bazen.. onun yaşadığına saygısı olmasa da sizin var olabiliyor..