şükela:  tümü | bugün soru sor
  • terk edilmek bir yana zaten diğer antidepresanlara göre yeni bir sınıf olup kullanımı da sanıldığı kadar nadir değildir. bunun sebebi de doz artışı ile etki artışının korelasyon göstermesidir ki ssrilara üstünlükleri vardır bu konuda. tedaviye dirençli ya da major bir depresyonda ssri dozunu 2-3 katına çıkardığnızda etkide aynı oranda artış göremezsiniz. (bkz: efexor)
  • kis. serotonin-norepinephrine reuptake inhibitor.

    bazi yerlerde "selective noradrenaline ruptake inhibitor" olarak da geciyor, ama dogrusu yukaridakidir.
    ve dahi bazi kaynaklarda da "selective norepinephrine reuptake inhibitor" olarak da geciyor, o da yanlis bakmayin siz. belki de hepsi birden dogrudur, bilemedim.
  • duloksetin ve sibutramin de bu grupta olan antidepresanlardır.
  • doğru açılımı "selective noradrenaline reuptake inhibitor" (seçici noradrenalin gerialım inhibitörü) olan psikoaktif ilaç grubu.
  • (bkz: cymbalta)
    (bkz: duxet)
  • selektif noradrenalin reuptake inhibitor bu degildir o ayri bir siniftir (bkz: reboksetin)
  • (bkz: venlafaksin)
    (bkz: reboksetin)
  • (bkz: duloksetin)
  • doğru olan açılımı (bkz: serotonin-norepinephrine reuptake inhibitor).

    noradrenalin'in geri alımını inhibe ederek ssri'lerden ayrılır.
  • disclaimer : bu ilaç; major depresyon, bipolar bozukluk ve şizofreni için kullanılıyor, ciddi şekilde önemli ve tedavide şu anda kullanılan ilaçlar, bu hastalıklar da tıpkı diğer hastalıklar gibi ciddi rahatsızlıklar; psikiyatristinizin verdiği ilaçları kullanın. burada yazılan entry bir eleştiri değil, kendime hem bir doktor hem bir hasta olarak aldığım notlardır.

    2 yıla aşkındır kullandığım ilaç grubu. bazı yönlerini geleceğe şu anki durumumdan not olsun diye yazacağım.

    çok çok kötü bir durumdan şu hale gelmemi sağladığı için kesinlikle yararını görmüş bulunmaktayım. en azından intihar fikrini ciddi anlamda aşmanızı sağlıyor. bu konuda başarılı. ssridan farklı olarak nörepinefrin uptake'ni de bozması sayesinde uyuşukluk yapma konusunda daha iyi diyorlar, anti epileptik ilaçlar da kullanmış biri olarak cidden uyku moduna almama konusunda başarılı.

    ama şu anda kafamda bazı soru işaretleri var. bu ilaçların uzun süreli kullanımları mesela. 2 yılı aştım ve şimdi bırakmak istesem bile min. 2 yılda bırakabileceğim. çünkü yüksek bir dozdayım ve düşmesi yavaş ve zahmetli oluyor, yavaş yavaş düşerek bırakıyoruz. doktorum yüksek ihtimal ömür boyu kullanmam gerektiğinden de bahsediyor.

    1) bu ilaçlar uzun süre piyasada bulunan ilaçlar değil, hayli yeni. 2000lerden sonra çıktılar ve yan etkileri uzun sürede nasıl hala bilinmiyor. sanırım en korktuğum durum, uzun vadede zararları olur mu. nörolojik bir hadise en azından, basit bir şey değil. tarihte de trisiklik antidepresan diye bir olay da var bir de. şimdi kullanılması söz konusu dahi olmayan trisiklikler eskiden depresyonda rutin ilaçlardı; ama şimdi çok zararlı oldukları biliniyor. tabi ki snri bu konuda onlardan daha iyidir, ama tam olarak uzun vade zararları bilinmiyor.

    2) bağımlılık. her ilacın psikolojik bir bağımlılığı oluyor. psikiyatrik ilaçlarda normal olarak bu daha fazla. ama bu ilaçta ciddi fiziksel bağımlılık da var. yoksunluk gözüküyor kullanılmadığında. bırakılma durumunda uzun ve yavaş bırakma süreci de bu yüzden. ilacım bittiğinde, birkaç gün almadığımda; aşırı güçlü baş ağrısı yaşıyordum ve önemsemiyordum. ama artık sağ elimde tremor da oluyor. ve bu el titremesi dışarıdan bakılacak kadar şiddetli olabiliyor. hatta ilaç geciktiğinde bile bu tremoru yaşayabiliyorum, son bir ayda olan bu olay biraz canımı sıkmaya başladı açıkçası.

    3) kabus. eskiden siyah beyaz, flu, hatırlayamadığım rüyalar gören ben; artık full hd, renkli kabuslar görüyorum. bu antidepresanların klasik bir özelliği belki ama hala geçmedi ve bu kabuslar aşırı can sıkıcı. ciddi anlamda da yorucu. gecede 3ten fazla olabiliyor, geçmişte yaşadığım 2-3 problemli olaya dayanıyor hemen hemen hepsi. ve çoğu kanlı oluyor. ciddi anlamda yorucu oluyor. diğer antinöropatik ilaçlarla kabuslar azalabiliyor ama onlardan hiç memnun kalmadım, sanırım kabustan kurtulmak pek mümkün değil. zamanla da geçmiyor.

    4) nedense bu ilacın beni aptallaştırdığını düşünüyorum. artık depresyonda değilim gibi gözükse de; eski bilişsel yeteneklerimden eser yok. iq iyice düşmüş gibi ve ciddi anlamda düşünme gerektiren işlerde eskisine kıyaslanamayacak kadar çok kötüyüm. bu ilacın etkisi mi, depresyonun hasarı mı bilmiyorum.

    bahsettiğim gibi; ilaç bana içinde bulunduğum durumdan çıkmam için çok büyük yardımda bulundu, kullanmaya da kesinlikle devam edeceğim. şimdilik notlarım bunlar.