şükela:  tümü | bugün
  • new young pony club'ın ikinci stüdyo albümü.
  • cold blue'dan sevgilerle, altı buçuk dakikalık trance esintisi.
  • anathema albümü ama teaserında ana_thema yazmışlar, niyeyse?
    9 haziran 2017'de yayınlanacak.

    http://www.kscopemusic.com/artists/anathema/
  • 9 haziran'da raflarda olmaya hazırlanan, yeni anathema'nın 11'inci albümü.
  • 1. 32.63n 117.14w
    2. leaving it behind
    3. endless ways
    4. the optimist
    5. san francisco
    6. springfield
    7. ghosts
    8. can't let go
    9. close your eyes
    10. wildfires
    11. back to the start

    parça sıralamasıyla 9 haziran 2017 tarihinde yayınlanacak yeni anathema albümü.
  • albümden springfield parçası yayımlanmış
  • albümün nete düşmesi ile sömürmem bir oldu. birkaç şarkıda elektronik bir altyapı kullanmışlar ama genel olarak yine modern anathema soundunda. en iyi şarkı şimdilik yine ilk yayınladıkları springfieldama peşinden gelen ghosts ve can't let go da gayet iyi. ama öyle ilk dinleyişte vuracak bir hit şarkı yok, daha dinledikçe bakalım ne kadar oturacak albüm.
  • yani, üç keredir çeviriyorum yeni sızmış albümü de... nasıl demeli, anathema'dan bir weather systems, ondan da önemlisi bir a fine day to exit ya da judgement dinleyemeyeceğim iyiden iyiye oturdu kafama. daha eski albümlerini zaten saymıyorum. yeni albümün, the optimist'in şimdilik en iyi tarafı, distant satellites'tan daha iyi olması. o da biraz daha iyi olması...

    springfield'ı ilk olarak çıkardıklarında ben de beğenmiştim. ama atlamayalım, tek riff'lik de şarkı olmaz be abicim. yani sen anathema'sın, geçmişinde deliler gibi at koşturmuşsun. 15 yaşımda dinleyip, 32'mde dinlediğim yegane grupsun. insan biraz daha dişe dokunur bir şeyler bekliyor, umuyor. ghosts iyi, close your eyes güzel, belki back to the start hoş ama nerede o simple mistake'i ilk dinlediğim an?.. temporary peace zaten beklemiyorum, ummuyorum ama nerede bir leave no trace? yani bir forgotten hopes, bir natural disaster varken, endless ways pek heyecanlandırmıyor. madem elektronik alt yapı diyorsun, balance ve closer nere, leaving it behind nere?..

    yine albüm türkiye'ye gelsin gidip satın alacağım illaki, illaki defalarca döndüreceğim ama, işte aması var... yukarıda albümün ilk entry'sini girerken bu albüme yeni anathema albümü yazmadım, yeni anathema'nın albümü dedim. bu yeni anathema, pek de damakta o kekre tadı bırakmıyor. kötü albüm mü? değil. ama bana bir önceki albüm gibi, bu da öyle çok çok ulaşamadı.

    bilemiyorum. belki de ben yaşlanıyorum.
  • spotify a dusmustur.
  • müzikseverlere müzik şöleni yaşatmaya devam eden 2017 yılının yeni hediyesi, anathema'nın yeni albümü. uzun zamandır böyle su gibi akıp giden doyurucu bir albüm dinlememiştim.

    mart sonu çıkan ilk single*'dan anlaşılacağı üzere albümün post rock atmosferinde olacağı bekleniyordu, ama itiraf edeyim bu kadar başarılı olacaklarını düşünmemiştim. kariyerine doom metal'le başlayıp zaman geçtikçe prog çizgisine ilerleyen bir grubun 30. yılına yaklaşırken tarz değişikliğine gitmesi oldukça riskli bir durumdu, ama adamlar albümdeki her şarkıya kendi anathema sound'unu katmış, sanki bu tarzı ilk kurulduğu günden beri yapar gibi özgüven takınmış. parçalardan vokali çıkarıp instrumental versiyonunu insanlara god is an astronaut'un yeni albümü diye dinlet, yadırgayacak kimse çıkmaz.

    tabi bu yorumlar ben post rock sevdiğim için böyle, bu tarza alışkın olmayanlar/anathema'nın eski sound'unu sevenler eminim daha farklı yorum yapacaktır.