şükela:  tümü | bugün
  • "istanbul'a/ avrupa'ya/ amerika'ya gittiğimde cebimde çok az param vardı, 3/5 yıl sonra kendi şirketimi kurdum" şeklinde özetlenebilecek başarı hikayelerindeki 3/5 yıllık zaman diliminin açıklanmadan geçiverilmesi durumudur.

    siz hikayeyi heyecanla okumaya başlarsınız... kahramanımız son derece zor durumdadır, açlıktan nefesi kokmaktadır ama maceracıdır. risk alıp hepimizin aklından geçen ama çoğumuzun cesaret edemeyeceği şeyi yapıp büyük şehirlere göçer. çalıştığı yerdeki koltukta uyuyarak günlerini geçirirken her ne olmuşsa artık, çoğu zaman yabancı dil vs. bile bilmeyen arkadaşımız 3-5 yıl sonra milyoner bir patrona dönüşür. ve siz bir okuyucu olarak aradaki bağlantıyı bir türlü kuramazsınız.

    sevgili başarı öyküsü sahipleri... eğer utanılacak bir şey yapmadıysanız nasıl milyoner olduğunuza dair biraz daha detay verin. ipini koparıp gelen ve sizin yolunuzdan gidip size rakip olacak olanlardan korksanız da detay verin, zira okuyanlar aradaki boşlukları şu şekillerde doldurma eğiliminde olabiliyor;

    "amerika'ya gittiğimde üzerimde sadece donum vardı. iş bulmak için her kapıyı çaldım. bir restoranın kapısından girdim ve bana temizlik işi olduğu söylendi. alışık olmadığım halde 'temizledim'. sonra çok güzel temizliyorum diye başka temizlik işleri de verdiler. ünüm yayılmaya başlayınca terfi ettim ve kendi restoranımı açtım. ama hala arada özel temizlikler yaptığım olur."

    "avrupa'ya gittiğimde tek özelliğim çat pat konuştuğum ingilizce'nin yanında bir de türkçe konuşuyor olmamdı. kalacak yerim yokken sokakta yatmamak için eskiden öğrendiğim bir numara ile bir dükkanın kapısını açıp içeri sızdım. öğrenmek her kapıyı açıyormuş gerçekten dedim ve bol bol kapı açtım. şimdi bir otelim ve otelimde yönettiğim kendime ait kapılarım var."
  • hep anlatılan bir hikayedir, abd'de de vergi incelemesine takılan mafyatik borsa manipülatörünün müfettişlere yanıtı: "kazandığım ilk 1 milyon doları sormayın kalan 100 milyonun kuruş kuruş hesabını verebilirim".
    öyle işte.
  • geçenlerde vardı benzer bir haber.

    oğlan dil bilmeden erzurum'un köyünden new york'a gitmiş, gider gitmez restoran işletmecisi olmuş gibi anlatıyor.

    yemezler birader. o arada işletmeci olana kadar neler yaptın, asıl onlar gurur duyulacak meslekler.
  • sözlükte karambole gitmiş en değerli tespitlerden biri. üzerine ciddi ciddi çalışsan ansiklopedi çıkar. başarı hikayelerini atom bombalarından daha dehşet verici ve sinsi buluyorum.
  • zamana para kısmını da eklememiz lazım. o zaman atlamalarında para kesin geliyor.