diyarbakir karpuzu

  • 1046
  • 3
  • 0
  • 0
  • geçen hafta

dishonored

--- spoiler ---

öncelikle oyunu beş dakika önce bitirdim. şimdi ard arda honor for all dinliyorum. sayamadığım yılların ardından credits ekranını geçmediğim bir oyun oldu bu.

mükemmel bir oyun yapmış bethesda. insanı içine çeken. bu konudaki en büyük argümanım da şu:

(tekrar uyarıyorum, yazının burdan sonrası ağır spoiler içermektedir.)

başlardaki görevlerde hep ghost ve killed no one achievementlarını alarak ilerledim(hard'da oynuyorum, kimi yerlerde epey zorlandığımı belirtmek isterim). onlarca adamı öldürmek yerine bayıltıp vücutlarını sakladım. sonuçta o askerler de emir kulu diye düşünüp, adamın karısı çocuğu vardır diye öldürmedim. buralarda hep low chaos ile devam ettim.

mesela lord regent'i de öldürmedim. oturdum düşündüm, önümde iki seçenek var: ya adamı öldüreceğim ya da anonslar sayesinde bütün şehir halkına lavuğun işlerini ifşa edeceğim. öldürmek bana sıkıntılı bir yol gibi göründü, insanlar onu cinayete kurban gitmiş kahraman yönetici olarak kabul edebilirdi. bu da ileriki zamanlarda sorun çıkabilirdi. burda belirtmek istiyorum, bunun oyun açısından pek bir etkisi olmasa da(ya da belki olmuştur bilmiyorum) dishonored bana bu ikilemi düşündürmeyi başardı. atmosferin insanı içine çekmesinin çok güzel bir örneği oldu.

ikinci olarak, dediğim gibi en başlarda kimseyi öldürmeden ilerliyordum fakat bardaki lavuklar bana ihanet edince ipler koptu tabii. önüme geleni kılıçtan geçirmeye başladım. ama yine kaos yaratacak şekilde değil, unaware düşmanların ölünce küle dönmesini sağlayan perk vardı, ve o bölümden sonraki bütün bölümleri yine ghostla bitirdim. öldürülen düşman sayısı 20-25i buluyordu ama kül olayı sayesinde hiç ceset bulunmadı. demek istediğim odur ki, havelock ibnesinin yaptığı yamuk sebebiyle oyun anlayışım değişti. bu da bence oyunun başarılı olduğunun göstergesidir.
--- spoiler ---

keşke daha uzun olsaydı.

devamını okuyayım »