şükela:  tümü | bugün
  • pc ve ps3 versiyonları için biraz daha bekleyeceğimiz güzel oyun. (3 eylül 2013)

    edit: malum ortamlarda fink atmaktadır şu an.
  • benim gibi milyonlarca oyun oynamış birini bile hüzünlendirebilmiş belki de tek oyun diyebilirim.

    oyun daha çıkmadan bir kaç ay önce trailerını izlemiş ve "bu o sıkıcı oyunlardan değil galiba" diye sevinip beklemeye koyuldum. oyun çıkıp oynamaya başladığım ilk dakikalarda bu düşüncemi desteklercesine "ben orjinalim" diye bağırıyordu. iki kardeşi aynı anda tek joystikle yönlendirmek başta biraz tuhaf olsa da yeni bir deneyim sunması açısından kesinlikle denemeye değerdi. üstelik çok iyi yazılmış bir hikayesi de vardı. oyunu oynadıkça oynuyor, bulmacaları çözüp harikulade masal mekanlarında maceralı bir yolculuğa katılıyordum. akabinde oyun bir yerden sonra kırılma noktasına geldi. oyunu oynamayanlar için spoiler vermeyeceğim, oyunun o çocuksu ruh hali yerini korku ve endişeye bıraktı. ve o muhteşem final, çoğu oyuncuyu ağlatabilecek bir sahneler zinciri...

    ps3 için çıkan journey'i veya dear esther'i sevdiyseniz her platforma çıkan bu harika oyunu da mutlaka oynayın.
  • keşke çok daha uzun olsaydı dedirten oyun.
    --- spoiler ---

    sonunda kardeşini gömdürten oyun. gömdürten derken kelime anlamı ile gömdürten.
    --- spoiler ---
  • oyunun hikayesindeki ton: görsel tasarımındaki çocuksu yumuşaklığı bozmayan -ama hissi anlamda daha kasvetli havaya bürünmesini sağlayan- mekan ve olayları ile temel edinmiş olduğu eski halk masallarındaki gibi oldukça basit görünen hedef için çıkılan yolculukta: kahramanların karşılaştıkları kişiler, varlıklar, olaylar ve mekanların duygusal hisseriyat ve özellikleri giderek daha tuhaf, tehlikeli, gizemli ve ürkütücü olmaya doğru değişime uğramaktadır. oyunun hikaye devamlılığına etki etmeyen küçük etkileşimler (kedi yavrusunu sevme, arp çalma, banka oturup manzara izleme... vb) oyuncuya, oyundaki karakterleri ile bağ kurup kişiliklerine dair fikir edindirmekte. banka oturup manzara izleme mevzusu akla ico'yu getirse de; ondaki gibi işlevsel (ico'daki save sistemi kanepelere uzanıp dinlenmek ile sağlanıyordu) olmayıp bir sonraki hedefin geçeceği mekana dair ön gösterim maiyeti taşıması sebebiylen; ilk başta hoş gelse de sonraları zaman ayırma isteği uyandırmamaktadır. haritayı araştırarak bulunabilen işlevsiz etkileşimler (devlere ait borazanı üfleme, kaplumbağa yavrularına yardım) ise ilk bölümdeki uyuklayan köprü bekçisi bilmecesi gibi kardeşlerin birinin veya her ikisininin etkileşimi ile çözülen ana bulmacalardan biri iken, bir sebepten ötürü, yapım aşamasında, hikaye gidişatından çıkarılan olaylara ait mekanlar kalırken geri plana atılmış gibi duran ve aranınca bulunan etkileşimlere dönüştürülmüşler gibi bir intiba uyandırmaktadır.
  • kısa ve sürekleyici bir oyun.
    iki kardeşi aynı anda yönetmek gerçekten değişik bir his yaratıyor. son görevlerin verdiği hüzünle bitiriyorsunuz oyunu. tavsiye ederim.
  • ps3'de oynadığım en güzel ve en hüzünlü oyunlardan biri. çok değişik oynanış tarzı ve süper sevimli karakterleri var. kolay ve sürükleyici bir oyun tavsiye ederim.
  • sürükleyiciliği sayesinde tek oturuşta bitirebileceğiniz, bir playstation klasiği olan ico' yu sevenlerin benzer tatlar bulabileceği ve bu yüzden de kesin oynanması gereken harika bir oyun. hayatınızdan 2- 2.5 saatlik bi kısmı keyifle harcamak için bundan daha güzel bi yol zor bulunur.
  • mükemmel bir oyun. her anıyla bünyeyi mest ediyor ve özellikle sonlara doğru etkileyiciliği kat be kat artıyor. oyunu oynadığınızda tam anlamıyla bir sanat eseri olduğunu anlıyorsunuz. bir yandan keyif alıp sonuyla da oldukça hüzünlendiren bir tarafı var.
  • bölüm, karakter, mekan tasarımlarıyla gönlümüzü fetheden hüzünlü oyun. her ayrıntısına kadar özenle tasarlanmış bir masal diyarında geçen yol hikayesi. önümüzdeki 15 gün steam'de %50 indirimli, kaçırmayın.
  • şu an steam'de %70 indirimde $4,49'a satılmaktadır. kaçırmayınızdır.