şükela:  tümü | bugün
  • baslik yetismedi ama su aslen:

    karanlikta inilen ya da cikilan merdivenin var olmayan son basamagi gerilimi ve yanilsamasi

    karanlikta merdivenden inilmesi halinde var olmayan son basamaga basmak istegi dizkapagi ve kalcaya dogru yayilan siddetli bir aciya, cikilmasi halinde ise antep yoresinden halk oyunlari figurune donusmesi ile sonuclanan varsayimsal basamak.

    zorlasam kesin paralel bir tecrubeye, hayattan baska bir soyut ornege baglarim. karanlikta merdiven cikmak, inmek "hayat da boyle degil midir"lesmeye cok musait bir imgelem.
  • şerefsizin önde gidenidir, orda mıdır değil midir emin olmazsın. boşa basarsın saçma bir hareket olur. ama indiğinde emin olunca o rahatlama anı yok mu, işte o gerilime değer. bitti artık drsin, hele de benim gibi tavuk karası birisiysen işkeceden kurtulma anıdır.
  • karanlıkta inilen merdivenin her basamağını ayağıyla takip ederek köşesine ulaştıktan sonra adım atan bir insanın her basamağa bu basamakmışçasına basmasına neden olur. o zaman karanlıkta basılan her basamak son basamak olma ihtimali nedeniyle bir diğerine benzer. karanlıkta inilen merdivenin son basamağı hiç basamaktır zira her basamağa son basamakmış gibi tedirginlikle ve aşağıda boşluk var mı acaba düşüncesiyle basılır. son basamağın varolduğunu bilmek insanda gerginlik yaratır. bazıları için karanlığın sonu ve ümit verici bir kurtuluş gibi görünen bu basamak karanlıkta merdivenden inmenin en iç karartıcı (karanlıktan bile beter) yönüdür.

    karanlıkta inilen merdivenin son basamağı yoktur, merdivenin sonu vardır. ilk basamak ise tartışmaya açık ve sıkıntı verici bir konudur. özetle (hahahaha) son basamağın varlığını bilmeden karanlıkta merdivenden inmek tek çıkar yoldur; ama bu bildiklerimizi unutma gücü biz faniler için imkansızdır. en iyisi karanlıkta merdivenden inmeyin.
  • insanı kendinden şüphe ettiren, varoluş muhasebesine kadar gidebilen imgelemdir...*
  • rezalet bir ikilemin anasıdır. ayağını atarsınız basamak yok diye, uzun düşer adımınız, bir anda quasimodo oluverirsiniz. ayağınızı atarsınız basamak var diye, kısa düşer adımınız kapaklanırsınız yere.

    ışık düğmesini bulmak için rezalet bir uğraş başlar bu sefer, crazy dance in kayseri deki kasketli zombi amca gibi elinizi duvarlara sürter acıyla karışık inlersiniz.

    verdiğiniz karar çoğu zaman yanlış olur, küfredersiniz hayatın acımasızlığına, içki sofrasında aklınıza gelir hıçkırıklarınızı tutamazsınız.*

    bir de üstünden atlanması gereken çukurlar vardır ki, atlama işleminin başarı olasılığı hesabında başarısız olma durumu bakımından bu basamak ile kardeştir bu çukurlar da.
  • kesinlikle gorulmedigi zamanlarda ilk basamaga gore daha az zararli basamak.
  • ayağın burnuyla ufacık bir hamle yaparak var olup olmadığı konusuna açıklık getirilebiliriz.
  • hele karanlıkta inilmekte olan merdiven laz müteahhit tarafından yapılmış, tamamen farklı genişlik ve yükseklikte basamaklardan oluşuyor ise son basamağın inilmesiyle oluşan rahatlama çok büyük olur. bu arada laz müteahhitin yakın ve uzak akrabaları da basamak sayısıyla doğru orantılı olarak çeşitli sürelerde kulak çınlamasına maruz kalır.
  • basamak var zannederek atılan adımın düz zemine inmesi sonucu devekuşu modeli bi hareketle inişi tamamlamaya sebeptir...
    eğer o anda yanınızda biri varsa - hele de karşı cinsten biriyse - "tüh ulan rezil olduk, inşallah fark etmemiştir" dersiniz içinizden. ama basamaklar uzunsa hareket daha bir yoğun olur , farkettirir kendini 'ehe mehe ' diyerekten geçiştirilse bile yanaklarda allık yaratır. sevmem...